|
رمز نهاوند
نهاوند، شنیده ام که شهری است در استان همدان. اما نام نهاوند برای من یادآور زیر و بم های دلنشین دیگری است. زیرا که نهاوند به یکی از دستگاه های آوازی هم اطلاق می شود که در خواندن قرآن از آن استفاده می کنند.
«قرائت قرآن» هم مثل هر چیز دیگری برای خودش دنیایی دارد.
دنیایی شگفت انگیزتر از یک مراسم صبحگاهی داخل مدرسه، یا یک قاری کت و شلوار پوشیده چهارزانو نشسته در پشت شیشه تلویزیون، و یا حتی شگفت انگیزتر از صدای آشنای عبدالباسط بر سر مزارها و مراسم های ختم.
«قاری وارد دستگاه نهاوند می شود و پس از یک "قرار"، "بسم الله الرحمن الرحیم" را در یک گام بالاتر شروع می کند. به "الله" که می رسد بر روی لام لفظ جلاله "تحریر" می زند تا عظمت معنا و شیدایی آوا به هم آمیزند و از نفحه خوش این آواز صد گلستان به سکوت بنشینند»
نمی دانم، شاید گوش های ما آنقدر در حجاب مانده است که دیگر عادت به شنیدن نغمه های سماوات ندارد. اما به هر حال چه بشنویم و چه نه، این حقیقت است که «کلمه های خدا» وجوه دیگری از زیبایی را در خود مخفی کرده است. که بس معجزه وار دلبری می کنند.
چشم دل باز کن که جان بینی
آنچه نادیدنـی اسـت آن بینی
|
