| |
|
ما به طور حتم و بدون استثنا، همگی شما را با چیزی از ترس، گرسنگی، و کاستن از اموال و جانها و ثمرات میآزماییم؛ و بشارت ده شکیبایان را. آنان که چون مصیبتی به ایشان رسید گویند: «همانا ما از خداییم، و به سوی او باز میگردیم» آنان مشمول صلواتی از پروردگارشان هستند و ایشانند راهیافتگان. ذکر، سوره بقره، آیات 155 تا 157 |
|
|
| |
|
بهار عمر
پسرم! تا نعمت جوانی را از دست ندادی فکر اصلاح خود باش که در پیری همه چیز را از دست می دهی؛
یکی از مکاید شیطان، که شاید بزرگترین آن باشد ... استدراج است.
در عهد نوجوانی، شیطان باطن، که بزرگترین دشمنانِ اوست، او را از فکر اصلاح خود باز می دارد، و امید می دهد که وقت زیاد است، … [و] درجه درجه او را با وعده های پوچ از این فکر باز می دارد تا ایام جوانی را از او بگیرد،
و آن گاه که جوانی رو به اتمام است، او را به امید اصلاح در پیری سرخوش می کند.
و در ایام پیری نیز این وسوسه شیطانی از او دست نکشد، و وعده توبه در آخر عمر می دهد،
و در آخر عمر و شهود موت، حق تعالی را در نظر او مغبوض ترین موجود جلوه می دهد [زیرا] که محبوب او _که دنیاست_ [را] از دستش گرفته است.
[و تازه] این حال اشخاصی است که نور فطرت در آن ها به کلی خاموش نشده است...
پسرم، توجه کن که هیچ یک از ما نمی تواند مطمئن باشد که به این دام شیطانی نیفتد.
عزیزم، ادعیه ائمه معصومین را بخوان و ببین که حسنات خود را سیئات می دانند، و خود را مستحق عذاب الهی می دانند، و به جز رحمت حق به چیزی نمی اندیشند، و اهل دنیا و آخوندهای شکم پرور این ادعیه را تاویل می کنند، چون حق، جل و علا، را نشناخته اند.
نامه امام خمینی (ره)
به فرزند گرامیشان سید احمد
در تاریخ 26 تیر 1363
|
نوشته شده در : دوشنبه 2 اردیبهشت1387 توسط : م - مسیح
|
| [لینک ثابت] | [دل نوشته ها] |
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|
|
