| |
|
ما به طور حتم و بدون استثنا، همگی شما را با چیزی از ترس، گرسنگی، و کاستن از اموال و جانها و ثمرات میآزماییم؛ و بشارت ده شکیبایان را. آنان که چون مصیبتی به ایشان رسید گویند: «همانا ما از خداییم، و به سوی او باز میگردیم» آنان مشمول صلواتی از پروردگارشان هستند و ایشانند راهیافتگان. ذکر، سوره بقره، آیات 155 تا 157 |
|
|
| |
|
منتظر
کاش میشد که بگویم: «بیا».
آمدنت را به کدام جان ِ قابل پذیرایی کنم آخر؟
به کدام نفس ِ در بند؟ به کدام محبت بینیاز؟
به کدام صدق و صفا؟ مهر و وفا؟
کاش میشد که بگویم: «بیا».
میگویم اما ...
«به دیدارت آرایش جان کنم».
|
نوشته شده در : جمعه 16 مرداد1388 توسط : م - مسیح
|
| [لینک ثابت] | [دل نوشته ها] |
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|
|
