| |
|
ما به طور حتم و بدون استثنا، همگی شما را با چیزی از ترس، گرسنگی، و کاستن از اموال و جانها و ثمرات میآزماییم؛ و بشارت ده شکیبایان را. آنان که چون مصیبتی به ایشان رسید گویند: «همانا ما از خداییم، و به سوی او باز میگردیم» آنان مشمول صلواتی از پروردگارشان هستند و ایشانند راهیافتگان. ذکر، سوره بقره، آیات 155 تا 157 |
|
|
| |
|
مقایسه
از حجاب میگویی، خودش را با کسی مقایسه میکند که حجاب دارد اما امانتدار نیست.
از نماز میگویی، مقایسه میکند با کسی که نماز میخواند اما دروغ میگوید.
از تقوا میگویی، مقایسه میکند با کسی که لاف تقوا میزند اما ظلم میکند.حس کمالگرایی انسان آنجا که در عرصهی همت و عمل کم میآورد، ناگزیر به این مقایسهها پناه میبرد، تا خود را در این قیاس معالفارق پیروز گرداند، و ارضا شود. هر حسن نداشتهی خود را به نقصی وصله میکند. به جای آنکه خود را تا مطلوب بالا ببرد، مطلوب را به بهانهی نقصهای دیگران، انگ میزند و پایین میکشد. اما چه سود که اعمال کج و راست ما را به محک خیانتکاران و دروغگویان و ظالمان نخواهند سنجید. آنجا ملاک سنجش، یوسفصفتاناند که حسن و تفوا را به هم آمیختهاند. و لطفشان مجموع است.
نه اعمال مخلوط این و آن، ما را مستوجب ارفاق میکند. و نه کثرت «لا یعقلون» تراز سنجش را جابهجا خواهد کرد.
تراز سنجش، حق است. و هر ذرهی مثقالی از اعمال ما در مقایسه با آن تراز سنجیده خواهد شد.
هرچند که اهل طامات از تواضع و تسلیم گریزان، و سوء قیاس و خودشیفتگی را مایلترند.
|
نوشته شده در : دوشنبه 19 مرداد1388 توسط : م - مسیح
|
| [لینک ثابت] | [دل نوشته ها] |
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|
|
