| |
|
ما به طور حتم و بدون استثنا، همگی شما را با چیزی از ترس، گرسنگی، و کاستن از اموال و جانها و ثمرات میآزماییم؛ و بشارت ده شکیبایان را. آنان که چون مصیبتی به ایشان رسید گویند: «همانا ما از خداییم، و به سوی او باز میگردیم» آنان مشمول صلواتی از پروردگارشان هستند و ایشانند راهیافتگان. ذکر، سوره بقره، آیات 155 تا 157 |
|
|
| |
|
مغازلهی تسلیم در مهمانی ماه رمضان
هم آشکاره، و هم پنهانه.
این همه زیبایی، این همه تناسب، این همه نظم، همه میگن که هست.
و خیلی هم خوشگله!
اما یک جایی که بری چنگ بندازی به یک زلفی، بری در آغوش بگیریش نیست. (البته حاج محمد اسماعیل میگن: همهی عالم آغوشه)
همین یه آتشی بر دلت میندازه، داغت میکنه، سراسیمهت میکنه.
چارهای هم نداری.
باید صبر کنی تا سردش کنه.
صبر.یا رب این آتش که در جان من است
سرد کن زان سان که کردی بر خلیل *** عزیزم، بد نمیگم، بد نمیشنوم، بد نمیرم.
تو که خوبی، ما هم خودت رو میخوایم.
مال و منال، علم و ظاهر، آبرو و ... همهش فدات.
همه رو میذارم دم در.
اومدم به حضورت.
خواهی بپذیر و شاد کن. خواهی نپذیر و غمگین کن.
دست بالا رو خودت داری.
|
نوشته شده در : جمعه 6 شهریور1388 توسط : م - مسیح
|
| [لینک ثابت] | [دل نوشته ها] |
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|
|
