|
درد دل حضرت علی(ع) با پیامبر(ص) به هنگام دفن فاطمه(س)
سلام بر تو ای رسول خدا (ص)،سلامی از طرف من و دخترت که هم اکنون در جوارت فرود آمده و شتابان به شما رسیده است!
ای پیامبر خدا ، صبر و بردباری من با از دست دادن فاطمه (س) کم شده ، و توان خویشتنداری ندارم امّا برای من که سختی جدایی تو را دیده ، و سنگینی مصیبت تو را کشیدم ، شکیبایی ممکن است . این من بودم که با دست خود تو را در میان قبر نهادم ، و هنگام رحلت ، جان گرامی تو میان سینه و گردنم پرواز کرد « پس همه ما از خداییم و به خدا باز می گردیم »
پس امانتی که به من سپرده بودی برگردانده شد ، و به صاحبش رسید ، از این پس اندوه من جاودانه ، و شبهایم ، شب زنده داری است ، تا آن روز که خدا خانه زندگی تو را برای من برگزیند . به زودی دخترت تو را آگاه خواهد ساخت که امّت تو چگونه در ستمکاری بر او اجتماع کردند ، از فاطمه (س) بپرس ، و احوال اندوهناک ما را از او خبر گیر .
سلام من به هر دوی شما ، سلام وداع کننده ای که از روی خشنودی یا خسته دلی سلام نمی کند . اگر از خدمت تو باز می گردم از روی خستگی نیست ، و اگر در کنار قبرت می نشینم از بدگمانی بدانچه خدا صابران را وعده داده نمی باشد.
نهج البلاغه / خطبه ۲۰۲
|
